Co zrobić zaraz po napadzie objadania?
Napady objadania to dla wielu osób trudne i bardzo emocjonalne doświadczenia. Często pojawiają się nagle, wywołane silnym stresem, napięciem, a czasem po prostu znużeniem lub frustracją. Po takim epizodzie zazwyczaj przychodzą: wstyd, poczucie winy, złość na siebie i myśl: „znowu zawiodłam/-em”.
To właśnie zaraz po napadzie najłatwiej popaść w spiralę samokrytyki. Spróbuj jednak nie roztrząsać tego, zostawić to, co już się wydarzyło i idź dalej. Jeśli zastanawiasz się, co pomaga po epizodzie objadania się, sprawdź te konkretne kroki, które możesz wykonać od razu.
1. Wyrzuć emocje na papier
Zamiast tłumić emocje, spisz je. Napisz wszystko – co czujesz, co myślisz, co się wydarzyło wcześniej. Nie musisz tego analizować od razu. Sama czynność pisania potrafi zdjąć ciężar z głowy. Z czasem możesz wrócić do tych zapisków i znaleźć w nich ważne wskazówki. Analiza ich z perspektywy czasu – bez emocji, które pojawiają się zaraz po napadzie objadania – może pomóc lepiej poznać swoje schematy, pracować nad relacją z jedzeniem i w końcu wyjść z napadów objadania się.
2. Drobne działania dla poczucia sprawczości
Idź na krótki spacer. Odkurz mieszkanie. Zrób coś z listy, która czeka od tygodni. Takie działania przywracają poczucie sprawczości – dają Ci sygnał: „mam wpływ na swoje życie”.
3. Posłuchaj muzyki
Załóż słuchawki, włącz swoją ulubioną playlistę i pozwól sobie na chwilę przyjemności. Tańcz, śpiewaj albo po prostu ciesz się ulubioną muzyką. Nie musisz „naprawiać” się natychmiast – wystarczy, że dasz sobie trochę luzu i oddechu. Muzyka pomaga uwolnić endorfiny – hormony szczęścia, które poprawiają nastrój. Pisałam o nich więcej w poście: Endorfiny – czym są i ich wpływ na apetyt.
4. Nie roztrząsaj – idź dalej
Napad się wydarzył – i to już fakt z przeszłości. Im więcej czasu poświęcisz na obwinianie się, tym trudniej będzie Ci ruszyć dalej. Nie chodzi o to, by zbagatelizować sytuację, ale by kierować się powstałymi w wyniku tego zdarzenia emocjami.
5. Zadaj sobie kilka ważnych pytań
Gdy emocje opadną, spróbuj wrócić myślami do momentu przed napadem objadania. Jakie emocje wtedy odczuwałaś/-eś? Smutek? Złość? Bezradność? Znudzenie? Odpowiedzi mogą pomóc Ci zauważyć powtarzające się schematy, po to, aby zacząć pracować z nimi świadomie – np. z pomocą terapeuty.
6. Nie stosuj działań kompensacyjnych
Wymioty, środki przeczyszczające, nadmierna aktywność fizyczna – to działania, które mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych i rozwoju zaburzeń odżywiania. One nie „cofną” napadu, a jedynie dodatkowo Cię obciążą i spowodują kolejny problem. Zamiast tego: łagodność, troska i krok po kroku – odbudowa relacji z jedzeniem i z samą/samym sobą.
Podsumowanie
Jeśli jesteś świadoma/-y tego, że objadanie się pojawia się w Twoim życiu – to już bardzo dużo. Ta świadomość to pierwszy, kluczowy krok.
Jeśli problem Cię przerasta, to warto poszukać wsparcia – u psychodietetyka, terapeuty, w grupie wsparcia lub w zaufanym gronie bliskich osób.
Nie chodzi o to, by być idealną osobą, która „już nigdy więcej” się nie przeje. Chodzi o to, by coraz lepiej rozumieć siebie, swoje potrzeby i swoje mechanizmy radzenia sobie w trudnych chwilach (o tym, co może wówczas pomóc pisałam w poście: link wewnętrzny). To proces. Daj sobie czas.
A jeśli potrzebujesz skonsultować swoje wątpliwości, to zapraszam do zapoznania się z ofertą.
